Bo wspomnienie twej słodkiej miłości przynosi takie bogactwo, / Że gardzę wtedy zamianą mego losu z królami.
- Źródło
- Sonnet 29, 1609
- Napisano
- 1609
O tym cytacie
To końcowe wersy sonetu 29, który zaczyna się od mówiącego w niełasce, zazdroszczącego innym i przeklinającego swój los. Zwrot następuje, gdy myśli o osobie, którą kocha, a jego przygnębienie ustępuje. Sonet wydrukowano w wydaniu quarto z 1609 roku.