Cytaty: Elizabeth Barrett Browning
Elizabeth Barrett Browning była jedną z najpoczytniejszych poetek wiktoriańskiej Anglii. Jej Sonety portugalskie (1850) to wiersze miłosne skierowane do męża, poety Roberta Browninga.
Ziemia jest pełna nieba, / A każdy zwykły krzew płonie Bogiem;
Gdy pierwszy raz mnie pocałował, ucałował jedynie / Palce tej dłoni, którą piszę;
Jak cię kocham? Pozwól, że policzę sposoby.
Kocham cię oddechem, / Uśmiechami, łzami całego mego życia! — a jeśli Bóg zechce, / Będę cię kochać tylko lepiej po śmierci.
Jeśli musisz mnie kochać, niech to będzie za nic / Oprócz samej miłości.
Gdy nasze dwie dusze stają prosto i silnie, / Twarzą w twarz, w milczeniu, coraz bliżej, / Aż wydłużające się skrzydła wybuchają ogniem / Na każdym wygiętym końcu,