Breek, breek, breek, / Op je koude grijze stenen, o Zee! / En ik wou dat mijn tong kon uitspreken / De gedachten die in mij opkomen.
- Bron
- Break, Break, Break, 1842
- Geschreven
- 1842
Over dit citaat
Dit is de openingsstrofe van een korte klaagzang om een verlies dat woorden niet kunnen bereiken. Het gedicht wordt meestal gelezen als reactie op de dood van Tennysons goede vriend Arthur Hallam in 1833.