Citaten van William Shakespeare
William Shakespeare schreef zo’n drie dozijn toneelstukken en 154 sonnetten. Zijn regels over de liefde, in Romeo en Julia en in de sonnetten, behoren tot de meest geciteerde in de Engelse taal.
De hele wereld is een schouwtoneel, / En alle mannen en vrouwen slechts spelers;
Lafaards sterven vele malen voor hun dood; / De dappere proeft de dood maar eenmaal.
Betwijfel dat de sterren vuur zijn; / Betwijfel dat de zon beweegt; / Betwijfel dat de waarheid niet liegt; / Maar twijfel nooit aan mijn liefde.
Want de herinnering aan je zoete liefde brengt zulke rijkdom / Dat ik dan versmaad mijn lot met koningen te ruilen.
Ik heb je zo lief met zo veel van mijn hart dat er niets overblijft om het te bezweren.
Liefde is geen liefde / Die verandert als ze verandering aantreft.
De liefde kijkt niet met de ogen, maar met de geest; / En daarom wordt gevleugeld Cupido blind geschilderd.
Gezochte liefde is goed, maar ongezocht gegeven is beter.
Mijn gulheid is zo grenzeloos als de zee, / Mijn liefde even diep; hoe meer ik je geef, / Hoe meer ik heb, want beide zijn oneindig.
En toch, bij de hemel, vind ik mijn lief even zeldzaam / Als elke vrouw die met valse vergelijkingen werd bewierookt.
Onze twijfels zijn verraders / En doen ons het goede verliezen dat we vaak konden winnen, / Doordat we vrezen het te proberen.
Goedenacht, goedenacht. Scheiden is zo’n zoet verdriet / Dat ik goedenacht zal zeggen tot de morgen komt.
Maar schroef je moed vast tot het vaste punt, / En we zullen niet falen.
Zal ik je vergelijken met een zomerdag? / Jij bent lieflijker en zachter.
Sommigen worden groot geboren, sommigen bereiken grootheid, en sommigen krijgen grootheid opgedrongen.
De loop van ware liefde verliep nooit vlot.
De fout, beste Brutus, ligt niet in onze sterren, / Maar in onszelf, dat wij ondergeschikten zijn.
Genade laat zich niet afdwingen, / Ze valt als zachte regen uit de hemel / Op de plek daaronder.
Er is een getij in de zaken van de mensen / Dat, bij vloed genomen, naar voorspoed leidt;
Niets is goed of slecht, maar denken maakt het zo.
Te zijn of niet te zijn, dat is de vraag: / Of het edeler is in de geest te verduren / De slingers en pijlen van het wrede lot, / Of de wapens op te nemen tegen een zee van plagen / En ze door verzet te beëindigen?
Dit bovenal: wees trouw aan jezelf, / En daaruit moet volgen, zoals de nacht de dag, / Dat je dan tegenover niemand vals kunt zijn.
Morgen, en morgen, en morgen, / Kruipt in dit kleine tempo van dag tot dag, / Tot de laatste lettergreep van de opgetekende tijd;
Wij zijn van zulke stof / Als dromen zijn gemaakt, en ons kleine leven / Wordt omringd door een slaap.
Wij weinigen, wij gelukkige weinigen, wij broederschap; / Want wie vandaag zijn bloed met mij vergiet, / Zal mijn broeder zijn.
Wat zit er in een naam? Wat wij een roos noemen, / Zou onder elke andere naam even zoet ruiken;