Want de herinnering aan je zoete liefde brengt zulke rijkdom / Dat ik dan versmaad mijn lot met koningen te ruilen.
- Bron
- Sonnet 29, 1609
- Geschreven
- 1609
Over dit citaat
Dit zijn de slotregels van sonnet 29, dat begint met de spreker in ongenade, die anderen benijdt en zijn lot vervloekt. De wending komt wanneer hij denkt aan degene die hij liefheeft, en zijn sombere stemming trekt op. Het werd gedrukt in de quarto van 1609.