De bossen zijn lieflijk, donker en diep, / Maar ik heb beloften na te komen, / En mijlen te gaan voor ik slaap, / En mijlen te gaan voor ik slaap.
- Bron
- Stopping by Woods on a Snowy Evening, 1923
- Geschreven
- 1923
Over dit citaat
Dit zijn de laatste vier regels van het gedicht, dat Frost naar eigen zeggen in één zitting schreef. Het verscheen in zijn bundel New Hampshire uit 1923. De herhaalde laatste regel wordt vaak gelezen als een belofte om door te gaan, en net zo vaak als een gedachte aan de dood of rust; het gedicht laat beide toe.