Ze baren schrijlings op een graf, het licht schittert een ogenblik, dan is het weer nacht.
- Bron
- Waiting for Godot, Act 2, 1952 (English version by the author, 1954)
- Geschreven
- 1952
Over dit citaat
Pozzo, nu blind, zegt dit in het tweede bedrijf als antwoord op Vladimirs vragen over wanneer hij blind en zijn knecht Lucky stom werd. Vladimir blijft achter met de vraag of ook hij slaapt terwijl anderen lijden.