Cytaty o naturze
Cytaty o świecie przyrody, od żonkili Wordswortha i jesieni Keatsa po staw Thoreau i pierwszą zieleń Frosta. Wiersze często cytuje się we fragmentach, które zmieniają ich sens, dlatego każdy wpis podaje wersy w drukowanej postaci, wraz z wierszem, książką i rokiem.
Rzecz piękna jest radością na wieki: / Jej wdzięk rośnie; nigdy nie / Przejdzie w nicość;
Ziemia jest pełna nieba, / A każdy zwykły krzew płonie Bogiem;
Witaj, radosny Duchu! / Ptakiem nigdy nie byłeś,
Próżnuję i zapraszam swoją duszę, / Opieram się i próżnuję swobodnie, przyglądając się źdźbłu letniej trawy.
Nigdy nie znalazłem towarzyszki tak towarzyskiej jak samotność.
Błądziłem samotny jak chmura, / Co płynie wysoko nad dolinami i wzgórzami, / Gdy nagle ujrzałem tłum, / Zastęp tańczących żonkili;
Poszedłem do lasu, bo chciałem żyć świadomie, stawić czoła tylko istotnym faktom życia i sprawdzić, czy nie zdołam nauczyć się tego, czego ma mnie nauczyć, a nie odkryć w chwili śmierci, że nie żyłem.
O Wietrze, / Jeśli przychodzi Zima, czy Wiosna może być daleko?
Wiosną wyobraźnia młodzieńca lekko zwraca się ku myślom o miłości.
Jak księżyce i jak słońca, / Z pewnością przypływów, / Jak nadzieje strzelające w górę, / Wciąż się podniosę.
Serce mi skacze, gdy zobaczę / Tęczę na niebie:
Choć Natura, czerwona od kłów i pazurów / W grabieży, krzyczała przeciw jego wierze —
Dopiero gdy się zgubimy, innymi słowy dopiero gdy stracimy świat, zaczynamy odnajdywać siebie i uświadamiać sobie, gdzie jesteśmy, i nieskończony zasięg naszych związków.
Pierwsza zieleń natury jest złotem, / Najtrudniejszą do zatrzymania barwą.
O różo, jesteś chora! / Niewidzialny robak, / Co lata nocą, / W wyjącej burzy,
Na brzegu morza niekończących się światów spotykają się dzieci. Nieskończone niebo jest nad nimi nieruchome, a niespokojna woda szumi.
Grając na fujarce w dzikich dolinach, / Grając pieśni pełne radości, / Na chmurze ujrzałem dziecko, / A ono ze śmiechem rzekło do mnie:
Tocz się, głęboki, ciemnoniebieski Oceanie — tocz! / Dziesięć tysięcy flot przemierza cię na próżno;
Poro mgieł i dojrzałej płodności, / Serdeczna przyjaciółko dojrzewającego słońca;
Najwyższa doskonałość jest jak (doskonałość) wody.
Świat za bardzo nas pochłania; wcześnie i późno, / Zarabiając i wydając, trwonimy swe siły:
Jest rozkosz w lasach bez ścieżek, / Jest zachwyt na samotnym brzegu, / Jest towarzystwo tam, gdzie nikt nie wkracza, / Nad głębokim Morzem, i muzyka w jego ryku:
Nie urodziłeś się dla śmierci, nieśmiertelny Ptaku! / Żadne głodne pokolenia cię nie depczą;
Tygrysie, tygrysie, płonący jasno, / W lasach nocy;