Cytaty o mądrości
Cytaty o mądrości, od Konfucjusza, Laozi i Platona po Montaigne’a, Emersona i Jane Austen. Mądrość to temat, który przyciąga najwięcej zmyślonych atrybucji, dlatego każdy wpis podaje najstarsze weryfikowalne źródło, a przy przekładzie także tłumacza, którego brzmienia używamy.
Głupia konsekwencja jest chochlikiem małych umysłów, uwielbianym przez małych mężów stanu, filozofów i teologów.
Dom podzielony przeciwko sobie nie może się ostać.
Ranga to tylko stempel na gwinei, / Człowiek jest złotem mimo to wszystko.
Rzecz piękna jest radością na wieki: / Jej wdzięk rośnie; nigdy nie / Przejdzie w nicość;
Kobieta musi mieć pieniądze i własny pokój, jeśli ma pisać literaturę.
Wszelka wojna opiera się na podstępie.
„Piękno jest prawdą, prawda pięknem” — to wszystko, / Co wiecie na ziemi, i wszystko, co wiedzieć trzeba.
Przypomnijcie sobie, skąd pochodzimy: / Nie stworzono was, byście żyli jak bydlęta, / Lecz byście dążyli do cnoty i wysokiej wiedzy.
Powiadam wam: trzeba mieć jeszcze chaos w sobie, aby móc porodzić tańczącą gwiazdę.
Odwaga to opór wobec strachu, panowanie nad strachem — a nie brak strachu.
Rób, co możesz, z tym, co masz, tam, gdzie jesteś.
Lecz czy kochasz życie? więc nie trwoń czasu, bo z niego życie jest utkane,
Ziemia jest pełna nieba, / A każdy zwykły krzew płonie Bogiem;
Wszystko trwa tylko dzień, i to, co pamięta, i to, co jest pamiętane.
Dobre płoty czynią dobrych sąsiadów.
Kto walczy z potworami, niech uważa, by sam nie stał się potworem. A gdy długo patrzysz w otchłań, otchłań patrzy także w ciebie.
Kto zna innych, jest bystry; kto zna siebie, jest rozumny.
Dom to miejsce, gdzie, gdy musisz tam pójść, / Muszą cię przyjąć.
Ileż kłopotów unika ten, kto nie patrzy, co jego sąsiad mówi, czyni lub myśli, lecz tylko na to, co sam czyni, by było sprawiedliwe i czyste.
Czy sobie przeczę? / No dobrze, przeczę sobie, / (Jestem wielki, mieszczę w sobie rzesze.)
Potrafię oprzeć się wszystkiemu z wyjątkiem pokusy.
Nigdy nie znalazłem towarzyszki tak towarzyskiej jak samotność.
Gniewałem się na przyjaciela: / Wyznałem gniew, gniew ustąpił.
Zawsze wolałabym być szczęśliwa niż godna.
Jeśli to nie jest słuszne, nie czyń tego; jeśli to nie jest prawdą, nie mów tego.
Jeśli znasz wroga i znasz siebie, nie musisz obawiać się wyniku stu bitew.
Jestem Nikim! A ty kim jesteś? / Czy też jesteś – Nikim – ty?
Czyż nie jest przyjemnie uczyć się z nieustanną wytrwałością i pilnością?
Pamiętaj, że nie ten, kto ci złorzeczy lub cię bije, obraża cię, lecz twoje mniemanie, że te rzeczy są obraźliwe.
Nauka bez myślenia to stracony trud; myślenie bez nauki jest niebezpieczne.
„Na imię mi Ozymandiasz, król królów: / Patrzcie na moje Dzieła, Potężni, i rozpaczajcie!”
Straconego czasu nigdy się nie odnajduje; a to, co nazywamy dość czasu, zawsze okazuje się zbyt mało.
Tak więc, czytelniku, ja sam jestem treścią mojej książki: nie ma powodu, byś marnował wolny czas na temat tak błahy i próżny.
Choć Natura, czerwona od kłów i pazurów / W grabieży, krzyczała przeciw jego wierze —
Dziewięć dziesiątych mądrości to być mądrym na czas i we właściwej chwili;
Nie rozprawiaj już wcale o tym, jaki powinien być dobry człowiek, lecz bądź nim.
Dopiero gdy się zgubimy, innymi słowy dopiero gdy stracimy świat, zaczynamy odnajdywać siebie i uświadamiać sobie, gdzie jesteśmy, i nieskończony zasięg naszych związków.
Nic, Lucyliuszu, nie jest nasze oprócz czasu.
Nic nie wymaga takiej reformy jak cudze nawyki.
Nic do zrobienia.
O, gdyby jakaś Moc dała nam dar / Widzieć siebie tak, jak widzą nas inni!
Nie można dobrze myśleć, dobrze kochać, dobrze spać, jeśli się dobrze nie zjadło.
Poezja jest spontanicznym wylewem silnych uczuć: bierze początek z emocji przywołanej w spokoju:
Prawdziwa radość, wierz mi, to rzecz surowa.
Pamiętaj, że jestem twoim stworzeniem; powinienem być twoim Adamem, lecz jestem raczej upadłym aniołem, którego wyganiasz z radości bez żadnej winy.
Pamiętaj, że jesteś aktorem w sztuce takiej, jaką zechce autor: krótkiej, jeśli zechce krótkiej; długiej, jeśli zechce długiej:
Nie mów: „Znalazłem prawdę”, lecz raczej: „Znalazłem pewną prawdę”.
Nie staraj się, by rzeczy, które się dzieją, działy się tak, jak chcesz; lecz chciej, by rzeczy, które się dzieją, były takie, jakie są, a życie popłynie ci spokojnie.
Jedni mówią, że świat skończy się w ogniu, / Inni, że w lodzie.
Nasze dusze, których władze potrafią pojąć / Cudowną architekturę świata / I zmierzyć bieg każdej błądzącej planety, / Wciąż wspinając się ku nieskończonej wiedzy,