Citaten over liefde
Citaten over liefde uit romans, toneelstukken en gedichten, van de woorden van een huwelijksaanzoek tot een regel uit een sonnet. Elk citaat is toegeschreven aan de auteur en, voor zover bekend, aan het werk waaruit het komt.
Het is een algemeen erkende waarheid dat een alleenstaande man met een aanzienlijk fortuin behoefte moet hebben aan een echtgenote.
Het enige voorrecht dat ik voor mijn eigen sekse opeis (het is niet erg benijdenswaardig; u hoeft het niet te begeren), is dat van het langst liefhebben, als het leven of de hoop verdwenen is.
Om voor altijd haar zachte zakken en zwellen te voelen, / Voor altijd wakker in een zoete onrust.
Kom bij me wonen en wees mijn lief, / En alle genoegens zullen wij proeven.
Betwijfel dat de sterren vuur zijn; / Betwijfel dat de zon beweegt; / Betwijfel dat de waarheid niet liegt; / Maar twijfel nooit aan mijn liefde.
De eerste keer dat hij me kuste, kuste hij slechts / De vingers van deze hand waarmee ik schrijf;
Want de herinnering aan je zoete liefde brengt zulke rijkdom / Dat ik dan versmaad mijn lot met koningen te ruilen.
Hadden we nooit zo teder liefgehad, / Hadden we nooit zo blind liefgehad, / Nooit ontmoet — of nooit gescheiden, / Dan hadden we nooit een gebroken hart gehad.
U doorboort mijn ziel. Ik ben half doodsangst, half hoop.
U moet mij toestaan u te zeggen hoe vurig ik u bewonder en liefheb.
Hoe heb ik je lief? Laat me de manieren tellen.
Nelly, ik ben Heathcliff! — hij is altijd, altijd in mijn gedachten: niet als een genoegen, evenmin als ik altijd een genoegen voor mezelf ben, maar als mijn eigen wezen.
Ik kan niet bestaan zonder jou.
Ik heb je zo lief met zo veel van mijn hart dat er niets overblijft om het te bezweren.
Ik heb je lief met de adem, / De glimlachen, de tranen van heel mijn leven! — en, als God het wil, / Zal ik je na de dood alleen maar meer liefhebben.
Als ik minder van u hield, zou ik er misschien meer over kunnen zeggen.
Als je me moet liefhebben, laat het dan om niets zijn / Dan alleen om de liefde zelf.
In de Lente keert de verbeelding van een jongeman zich luchtig tot gedachten aan de liefde.
Het ligt niet in onze macht lief te hebben of te haten, / Want de wil in ons wordt door het lot beheerst.
Het was vele, vele jaren geleden, / In een koninkrijk aan de zee,
Ik zou als martelaar kunnen sterven voor mijn religie — de liefde is mijn religie — en ik zou daarvoor kunnen sterven. Ik zou voor jou kunnen sterven.
Liefde is geen liefde / Die verandert als ze verandering aantreft.
De liefde kijkt niet met de ogen, maar met de geest; / En daarom wordt gevleugeld Cupido blind geschilderd.
Gezochte liefde is goed, maar ongezocht gegeven is beter.
De Liefde, die geen geliefde de wederliefde bespaart, / Greep mij zo krachtig met zijn behagen / Dat hij, zoals je ziet, me nog steeds niet verlaat.
De liefde van de man is in zijn leven iets apart, / Het is het hele bestaan van de vrouw;
Muziek, wanneer zachte stemmen sterven, / Trilt na in de herinnering —
Als uw gevoelens nog zijn wat ze afgelopen april waren, zeg het me dan meteen. Mijn genegenheid en wensen zijn onveranderd, maar één woord van u zal me over dit onderwerp voor altijd doen zwijgen.
Mijn hart is als een zingende vogel / Met zijn nest in een bevloeide scheut;
Mijn gulheid is zo grenzeloos als de zee, / Mijn liefde even diep; hoe meer ik je geef, / Hoe meer ik heb, want beide zijn oneindig.
En toch, bij de hemel, vind ik mijn lief even zeldzaam / Als elke vrouw die met valse vergelijkingen werd bewierookt.
Mijn liefde voor Linton is als het gebladerte in de bossen: de tijd zal haar veranderen, dat weet ik goed, zoals de winter de bomen verandert. Mijn liefde voor Heathcliff lijkt op de eeuwige rotsen eronder: een bron van weinig zichtbaar genot, maar noodzakelijk.
O mijn lief is als een rode, rode roos / Die pas in juni is ontloken.
O roos, je bent ziek! / De onzichtbare worm, / Die vliegt in de nacht, / In de huilende storm,
Goedenacht, goedenacht. Scheiden is zo’n zoet verdriet / Dat ik goedenacht zal zeggen tot de morgen komt.
Lezer, ik ben met hem getrouwd.
Denk aan mij als ik ben heengegaan, / Ver weg naar het stille land;
Zal ik je vergelijken met een zomerdag? / Jij bent lieflijker en zachter.
Ze gaat in schoonheid, als de nacht / Van wolkeloze streken en sterrenhemels;
De loop van ware liefde verliep nooit vlot.
Er is geen charme die opweegt tegen tederheid van hart.
Beter te hebben liefgehad en verloren / Dan nooit te hebben liefgehad.
Was dit het gezicht dat duizend schepen deed uitvaren / En de torenhoge torens van Ilium verbrandde?
Waar onze zielen ook van gemaakt zijn, de zijne en de mijne zijn hetzelfde.
Wat zit er in een naam? Wat wij een roos noemen, / Zou onder elke andere naam even zoet ruiken;
Als ik dood ben, liefste, / Zing dan geen droevige liederen voor mij;
Als onze twee zielen rechtop en sterk staan, / Oog in oog, stil, steeds dichter bij elkaar, / Tot de langer wordende vleugels in vuur uitbreken / Aan elke gebogen punt,
Waar beiden zich bedenken, is de liefde gering: / Wie heeft ooit liefgehad die niet op het eerste gezicht liefhad?