Citaten over wijsheid
Citaten over wijsheid, van Confucius, Lao Zi en Plato tot Montaigne, Emerson en Jane Austen. Wijsheid is het thema dat de meeste verzonnen toeschrijvingen aantrekt, dus bij elk citaat staat de oudste controleerbare bron en, bij een vertaling, de vertaler wiens bewoording we gebruiken.
Een dwaze consequentheid is het spook van kleine geesten, aanbeden door kleine staatslieden, filosofen en godgeleerden.
Een huis dat tegen zichzelf verdeeld is, kan niet standhouden.
De rang is slechts de stempel op de guinea, / De mens is het goud, ondanks dat alles.
Iets moois is een vreugde voor altijd: / Zijn lieflijkheid groeit; nooit zal het / Vergaan tot niets;
Een vrouw moet geld hebben en een eigen kamer als ze fictie wil schrijven.
Alle oorlogvoering berust op misleiding.
“Schoonheid is waarheid, waarheid schoonheid” — dat is alles / Wat je op aarde weet, en alles wat je hoeft te weten.
Bedenkt waar wij vandaan komen: / Gij zijt niet gemaakt om als beesten te leven, / Maar om deugd en hoge kennis na te streven.
Ik zeg u: men moet nog chaos in zich hebben om een dansende ster te kunnen baren.
Moed is weerstand tegen angst, beheersing van angst — niet de afwezigheid van angst.
Doe wat je kunt, met wat je hebt, waar je bent.
Maar heb je het leven lief? verspil dan geen tijd, want dat is de stof waaruit het leven is gemaakt,
De aarde is volgepropt met hemel, / En elke gewone struik staat in vuur en vlam door God;
Alles duurt maar één dag, zowel wat herinnert als wat herinnerd wordt.
Goede hekken maken goede buren.
Wie met monsters vecht, moet oppassen dat hij daarbij niet zelf een monster wordt. En als je lang in een afgrond staart, staart de afgrond ook in jou.
Wie anderen kent, is scherpzinnig; wie zichzelf kent, is verstandig.
Thuis is de plek waar, als je erheen moet, / Ze je moeten binnenlaten.
Hoeveel moeite bespaart zich wie niet kijkt naar wat zijn buurman zegt, doet of denkt, maar alleen naar wat hij zelf doet, opdat het rechtvaardig en zuiver is.
Spreek ik mezelf tegen? / Goed dan, ik spreek mezelf tegen, / (Ik ben groot, ik bevat menigten.)
Ik kan alles weerstaan behalve de verleiding.
Ik heb nooit een metgezel gevonden die zo gezellig was als de eenzaamheid.
Ik was boos op mijn vriend: / Ik uitte mijn woede, mijn woede vond haar end.
Ik ben altijd liever gelukkig dan waardig.
Als het niet juist is, doe het niet; als het niet waar is, zeg het niet.
Als je de vijand kent en jezelf kent, hoef je de uitkomst van honderd veldslagen niet te vrezen.
Ik ben Niemand! Wie ben jij? / Ben jij – Niemand – ook?
Is het niet aangenaam te leren met voortdurende volharding en toewijding?
Bedenk dat niet degene die je uitscheldt of slaat je beledigt, maar je mening dat deze dingen beledigend zijn.
Leren zonder nadenken is verloren moeite; nadenken zonder leren is gevaarlijk.
‘Mijn naam is Ozymandias, koning der koningen: / Aanschouw mijn Werken, gij Machtigen, en wanhoop!’
Verloren tijd wordt nooit teruggevonden; en wat we tijd genoeg noemen, blijkt altijd weinig genoeg.
Zo ben ik zelf, lezer, de stof van mijn boek: er is geen reden dat je je vrije tijd besteedt aan zo’n frivool en ijdel onderwerp.
Al krijste de Natuur, rood van tand en klauw / Door roofzucht, tegen zijn geloof —
Negen tiende van de wijsheid bestaat erin op tijd wijs te zijn, en op het juiste moment;
Praat helemaal niet meer over hoe een goed mens moet zijn, maar wees er een.
Pas als we verdwaald zijn, met andere woorden pas als we de wereld zijn kwijtgeraakt, beginnen we onszelf te vinden en te beseffen waar we zijn en hoe oneindig ver onze betrekkingen reiken.
Niets, Lucilius, is van ons, behalve de tijd.
Niets heeft zo veel hervorming nodig als de gewoonten van anderen.
Er is niets aan te doen.
O gaf een Macht ons toch de gave / Onszelf te zien zoals anderen ons zien!
Men kan niet goed denken, goed liefhebben, goed slapen, als men niet goed heeft gegeten.
Poëzie is het spontaan overlopen van krachtige gevoelens: ze vindt haar oorsprong in emotie die in rust wordt herinnerd:
Echte vreugde, geloof me, is een ernstige zaak.
Bedenk dat ik je schepsel ben; ik zou je Adam moeten zijn, maar ik ben eerder de gevallen engel, die je zonder enige misdaad van de vreugde verdrijft.
Bedenk dat je een acteur bent in een toneelstuk, zoals de auteur het wil: kort als hij het kort wil, lang als hij het lang wil:
Zeg niet: “Ik heb de waarheid gevonden”, maar eerder: “Ik heb een waarheid gevonden.”
Verlang niet dat de dingen die gebeuren gebeuren zoals jij wilt; maar wil dat de dingen die gebeuren zijn zoals ze zijn, en je leven zal rustig stromen.
Sommigen zeggen dat de wereld in vuur vergaat, / Sommigen in ijs.
Onze zielen, wier vermogens kunnen bevatten / De wonderlijke architectuur van de wereld / En de baan van elke dwalende planeet kunnen meten, / Altijd klimmend naar oneindige kennis,