Citaten over het leven
Citaten over het leven zelf, van het toneel van Shakespeare en de beste en slechtste tijden van Dickens tot de menigten van Whitman en het niets-aan-te-doen van Beckett. Het leven wordt voortdurend geciteerd en zelden onderbouwd, dus bij elk citaat staat de oudste controleerbare bron en het personage dat spreekt, want de spreker is vaak niet de auteur.
De hele wereld is een schouwtoneel, / En alle mannen en vrouwen slechts spelers;
Omdat ik niet kon stoppen voor de Dood – / Stopte hij vriendelijk voor mij –
Breek, breek, breek, / Op je koude grijze stenen, o Zee! / En ik wou dat mijn tong kon uitspreken / De gedachten die in mij opkomen.
Diep in die duisternis turend, stond ik daar lang, me verwonderend, vrezend, / Twijfelend, dromen dromend die geen sterveling ooit eerder durfde dromen;
Gaat de weg de hele tijd bergop? / Ja, tot het allerlaatste eind.
Maar heb je het leven lief? verspil dan geen tijd, want dat is de stof waaruit het leven is gemaakt,
Goede hekken maken goede buren.
Thuis is de plek waar, als je erheen moet, / Ze je moeten binnenlaten.
Spreek ik mezelf tegen? / Goed dan, ik spreek mezelf tegen, / (Ik ben groot, ik bevat menigten.)
Ik kan alles weerstaan behalve de verleiding.
Ik vier mezelf en zing mezelf, / En wat ik aanneem, zul jij aannemen, / Want elk atoom dat mij toebehoort, behoort net zo goed jou toe.
Ik heb in mijn leven dromen gedroomd die me altijd zijn bijgebleven en mijn ideeën hebben veranderd: ze zijn door en door me heen gegaan, als wijn door water, en hebben de kleur van mijn geest veranderd.
Ik heb mijn uitnodiging voor het feest van deze wereld gehad, en zo is mijn leven gezegend.
Ik hoor Amerika zingen, de gevarieerde liederen hoor ik,
Ik dwaalde eenzaam als een wolk / Die hoog over dalen en heuvels drijft, / Toen ik plots een menigte zag, / Een schare dansende narcissen;
Ik ging naar de bossen omdat ik bewust wilde leven, alleen de wezenlijke feiten van het leven onder ogen wilde zien en wilde kijken of ik niet kon leren wat het te leren had, en niet, als ik zou sterven, wilde ontdekken dat ik niet had geleefd.
Ik zal Kerstmis in mijn hart eren en proberen het het hele jaar te bewaren.
Ik wou dat ik weer een meisje was, half wild en gehard, en vrij;
Ik ben altijd liever gelukkig dan waardig.
Ik ben Niemand! Wie ben jij? / Ben jij – Niemand – ook?
Halverwege dit ons sterfelijk leven / Bevond ik mij in een somber woud, verdwaald, / Van het rechte pad geraakt:
Wat ik doe is veel, veel beter dan alles wat ik ooit heb gedaan; de rust waar ik naartoe ga is veel, veel beter dan alles wat ik ooit heb gekend.
Het was de beste tijd, het was de slechtste tijd, het was de eeuw van de wijsheid, het was de eeuw van de dwaasheid,
Het leven, al is het misschien slechts een opeenstapeling van kwelling, is mij dierbaar, en ik zal het verdedigen.
Mevrouw Dalloway zei dat ze de bloemen zelf zou kopen.
Mijn hart springt op wanneer ik zie / Een regenboog aan de hemel:
Zo ben ik zelf, lezer, de stof van mijn boek: er is geen reden dat je je vrije tijd besteedt aan zo’n frivool en ijdel onderwerp.
Er is niets aan te doen.
Op het strand van eindeloze werelden komen kinderen samen. De oneindige hemel staat roerloos boven hen en het rusteloze water bruist.
Eens, op een sombere middernacht, terwijl ik peinsde, zwak en moe, / Over menig vreemd en curieus boek vol vergeten kennis —
Men kan niet goed denken, goed liefhebben, goed slapen, als men niet goed heeft gegeten.
Fluitend door de wilde dalen, / Fluitend liedjes vol vreugd, / Zag ik op een wolk een kind, / En lachend zei het tot mij:
Sprak de Raaf: “Nooit meer.”
Bedenk dat ik je schepsel ben; ik zou je Adam moeten zijn, maar ik ben eerder de gevallen engel, die je zonder enige misdaad van de vreugde verdrijft.
Bedenk dat je een acteur bent in een toneelstuk, zoals de auteur het wil: kort als hij het kort wil, lang als hij het lang wil:
Verlang niet dat de dingen die gebeuren gebeuren zoals jij wilt; maar wil dat de dingen die gebeuren zijn zoals ze zijn, en je leven zal rustig stromen.
Moeten oude vrienden worden vergeten / En nooit meer in gedachten komen?
Zo zij mijn heengaan! / Mijn taak volbracht en de lange dag voorbij, / Mijn loon ontvangen, en in mijn hart / Een late leeuwerik die zingt,
Sommigen zeggen dat de wereld in vuur vergaat, / Sommigen in ijs.
De best beraamde plannen van muizen en mensen / Lopen vaak mis,
De meeste mensen leiden een leven van stille wanhoop.
Het duidelijkste teken van wijsheid is een voortdurende opgewektheid;
Het enige loon van de deugd is de deugd; de enige manier om een vriend te hebben is er een te zijn.
De zon scheen, omdat ze geen alternatief had, op het niets nieuws.
Een leven zonder onderzoek is niet de moeite waard.
Er is geen fregat als een boek / Om ons naar verre landen te brengen
Ze baren schrijlings op een graf, het licht schittert een ogenblik, dan is het weer nacht.
U hebt mij eindeloos gemaakt, zo is uw welbehagen. Dit broze vat maakt u telkens weer leeg en vult u steeds opnieuw met vers leven.
Te zijn of niet te zijn, dat is de vraag: / Of het edeler is in de geest te verduren / De slingers en pijlen van het wrede lot, / Of de wapens op te nemen tegen een zee van plagen / En ze door verzet te beëindigen?
Morgen, en morgen, en morgen, / Kruipt in dit kleine tempo van dag tot dag, / Tot de laatste lettergreep van de opgetekende tijd;